Dzisiaj jest wtorek, 22 wrze�nia 2020. Imieniny: Tomasz, Maurycy
Wiadomo�ci Sport Kultura Publicystyka Og�oszenia Katalog WWW Galeria Forum Kontakt
Upadłość konsumencka – nowe rozwiązania dla konsumentów a interes banku jako wierzyciela – cz. I
Filip Powroźnik, 29 marca 2010 (13:31), źródło: własne
W wyniku nowelizacji prawa upadłościowego i naprawczego z dnia 5 grudnia 2008 roku do porządku prawnego została wprowadzona możliwość ogłoszenia przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej upadłości (tzw. upadłość konsumencka).

Celem wyjaśnienia należy uzupełnić, że upadłość powstaje wtedy, gdy dłużnik stał się niewypłacalny (art. 10 prawa upadłościowego i naprawczego; dalej w skrócie: u.p.u.n.). Dłużnik staje się niewypłacalny, gdy nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych (art. 11 u.p.u.n.). Celem postępowania upadłościowego jest stworzenie takiej sytuacji, aby roszczenia wierzycieli mogły zostać zaspokojone w jak najwyższym stopniu, a jeśli racjonalne względy na to pozwolą - dotychczasowe przedsiębiorstwo dłużnika zostało zachowane (art. 2 u.p.u.n.).

Wniosek o ogłoszenie upadłości może złożyć tylko dłużnik, co oznacza, że gdy dłużnik ma wielu wierzycieli, których roszczeń nie jest w stanie zaspokoić, nie mogą oni złożyć takiego wniosku. Stanowi to wyjątek od generalnej zasady przyjętej w prawie upadłościowym, że wniosek o ogłoszenie upadłości może złożyć nie tylko dłużnik, lecz również wierzyciele. Z punktu widzenia Banku jako potencjalnego wierzyciela to niekorzystna sytuacja, ponieważ możliwość zaspokojenia swoich roszczeń uzależniona jest od dobrej woli dłużnika. Bank oczywiście może starać się w wyniku negocjacji namówić dłużnika, aby ten złożył taki wniosek.

Po zgłoszeniu przez dłużnika wniosku o ogłoszenie upadłości Sąd niezwłocznie zwraca się do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla dłużnika o udzielenie informacji, czy dłużnik w ciągu ostatnich pięciu lat przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości zgłaszał fakt dokonania czynności prawnych podlegających opodatkowaniu, oraz zasięga informacji w Krajowym Rejestrze Sądowym, czy dłużnik jest wspólnikiem spółek handlowych.

Zanim sąd ogłosi upadłość dłużnika i przystąpi do ustalenia plany spłaty wierzycieli, będzie musiał sprawdzić, czy dłużnik spełnia podstawowy warunek kwalifikujący go do stania się upadłym. Przepisy prawa upadłościowego stanowią, że osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej może złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli niewypłacalność dłużnika nie powstała wskutek wyjątkowych i niezależnych od niego okoliczności, w szczególności w przypadku gdy dłużnik zaciągnął zobowiązanie będąc niewypłacalnym, albo do rozwiązania stosunku pracy dłużnika doszło z przyczyn leżących po stronie pracownika lub za jego zgodą (art. 4913 ust. 1 u.p.u.n.).

Sąd oddala również wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli w stosunku do dłużnika w okresie dziesięciu lat przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości:
1) prowadzono postępowanie upadłościowe lub inne postępowanie, w którym umorzono całość lub część jego zobowiązań albo w którym zawarto układ, lub
2) prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym nie zaspokojono wszystkich wierzycieli, a dłużnik po zakończeniu lub umorzeniu postępowania zobowiązań swych nie wykonał, lub
3) prowadzono postępowanie upadłościowe według przepisów tytułu niniejszego, jeżeli postępowanie to zostało umorzone z innych przyczyn niż na wniosek wszystkich wierzycieli, lub
4) czynność prawna dłużnika została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli (art. 4913 ust. 2 u.p.u.n.).

Po uwzględnieniu wniosku dłużnika sąd wydaje postanowienie o ogłoszeniu upadłości poprzez ogłoszenie obwieszczenia w budynku sądowym oraz zamieszczenie w co najmniej jednym dzienniku o zasięgu krajowym (art. 4912 ust. 3 u.p.u.n.).

W trakcie postępowania upadłościowego dłużnik obowiązany jest wskazać swój majątek, a wierzyciele mogą zgłaszać swoje wierzytelności. O ustaleniu planu spłaty sąd orzeka na wniosek dłużnika. Jednak sąd nie jest związany planem spłaty przedstawionym przez dłużnika i może ustalić warunki spłaty korzystniejsze dla wierzycieli, jeżeli zażąda tego wierzyciel (art. 4917 ust. 2-3 u.p.u.n.). Po sporządzeniu ostatecznego planu podziału, sąd wydaje postanowienie o ustaleniu planu spłaty wierzycieli upadłego, określającego w jakim zakresie i w jakim czasie, nie dłuższym niż pięć lat, upadły jest obowiązany spłacać należności niezaspokojone na podstawie planu podziału oraz jaka część zobowiązań upadłego, po wykonaniu planu spłaty wierzycieli, zostanie umorzona. W planie spłaty wierzycieli uwzględnia się wszystkie zobowiązania upadłego powstałe do dnia jego ustalenia (art. 4917 ust. 2-3 u.p.u.n.).

Z punktu widzenia Banku jako potencjalnego wierzyciela istotne jest to, że ustalenie planu spłaty wierzycieli nie wyklucza skierowania roszczeń do poręczyciela lub współdłużnika upadłego ani skorzystania z praw wynikających z hipoteki, zastawu, zastawu rejestrowego oraz hipoteki morskiej, jeśli były one ustanowione na mieniu osoby trzeciej (art. 4917 ust. 5 u.p.u.n.). Oznacza to, że nie czekając na realizację planu spłaty Bank w celu odzyskania swojej należności może wystąpić bezpośrednio przeciwko poręczycielowi lub współdłużnikowi.

Filip Powroźnik, prawnik
W razie pytań do autora proszę dzwonić pod numer telefonu 0-510-494-788
Drukuj Poleć artykuł znajomemu
KOMENTARZE (0)
Powyższego tekstu jeszcze nie komentowano.

Portal Grojeckie.info nie ponosi odpowiedzialności za treść powyższych komentarzy. Redakcja zastrzega sobie prawo usuwania i redagowania komentarzy nie związanych z tematem, zawierających wulgaryzmy, reklamy i obrażających osoby trzecie.

Dodaj komentarz
Autor:
E-mail:
Kod:
Treść: